πῦρ

G4442 G:N-N

fire

πῦρ genitive, πυρός, τό, [in LXX chiefly and very frequently for אֵשׁ ;] fire : Mrk.9:22 , Luk.3:9 , Jhn.15:6 , Act.2:10 , 1Co.3:13 , Jas.3:5 , Rev.8:5 , al; π. καὶ θεῖον, Luk.17:29; κατακαίειν (ἐν) π., Mat.13:40 , Rev.17:16 18:8 ; καίεσθαι πυρί, Heb.12:18 , Rev.8:8 21:8 ; φλὸξ πυρός, Act.7:30 , 2Th.1:8 , Heb.1:7 , Rev.1:14 2:18 19:12 ; λαμπάδες πυρός, Rev.4:5; στῦλοι πυρός, Rev.10:1; ἄνθρακες πυρός, Rom.12:20 (LXX); γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, Act.2:3; δοκιμάζειν (πυροῦσθαι) διὰ πυρός, 1Pe.1:7 , Rev.3:18 ; ὡς διὰ. π. (Lft., Notes , 193), 1Co.3:15. Of the fire of hell (cf. Dalman, Words ,161): Mrk.9:48 (LXX); τὸ π. τὸ αἰώνιον, Mat.18:8 25:41 (cf. 4Ma.12:12 ); ἄσβεστον, Mrk.9:43; πυρὸς αἰωνίου δίκην ὑπέχειν, Ju 7 ; γέεννα τοῦ π., Mat.5:22 18:9 ; κάμινος τοῦ π., Mat.13:42, 50 ; ἡ λίμνη τοῦ π., Rev.19:20 20:10, 14-15 ; πυρὶ τηρεῖσθαι, 2Pe.3:7; βασανισθῆναι ἐν π., Rev.14:10. Metaphorical: βαπτίζειν πυρί, Luk.3:16; of the tongue, Jas.3:5; of strife and discord, Luk.12:49; ἐκ π. ἁρπάζειν, Ju 23 ; πυρὶ αλίζεσθαι, Mrk.9:49; ζῆλος πυρός, Heb.10:27; of God, π, καταναλίσκον, Heb.12:29 (LXX) (AS)